Padaczka – pierwsza pomoc w zakładzie pracy. Pracodawca i współpracownicy, a przynajmniej osoba wyznaczona do udzielania pierwszej pomocy w zakładzie pracy powinni mieć świadomość, że dana osoba choruje. Dość często da się zauważyć zwiastuny padaczki, zwłaszcza mając świadomość, że dana osoba jest chora. Sam chory Padaczka odruchowa – szczególny typ padaczki, w którym napad padaczkowy wyzwalany jest przez zewnętrzny bodziec zmysłowy lub czuciowy. Według Komisji ds. Klasyfikacji i Terminologii przy Międzynarodowej Lidze Przeciwpadaczkowej klasyfikowana jest w grupie padaczek nieokreślonych [1] . Napady padaczkowe o charakterze odruchowym mogą Jeśli twój pies doświadczył ataku padaczki, ważne jest, aby szybko zareagować i zminimalizować traumę. Oto kilka wskazówek, jak wspierać swojego pupila podczas tego trudnego czasu.Atak padaczki u psów to okres gwałtownej reakcji neurologicznej, który może mieć wpływ na zachowanie, zdrowie i życie psa. Pysia już po wizycie u neurologa, niestety nie mamy zbyt dobrych wieści. Troszkę nas to podłamało :(Problemy z tarczycą mogą być najmniejszym problemem Pysi, Przyczyny drgawek u psa. Powodów występowania napadów u psa może być wiele. Najczęściej diagnozowane przyczyny to: Choroba dziedziczna; Niewydolność wątroby; Niewydolność nerek; Guzy mózgu; Hipoglikemia; Jak wygląda typowy przebieg napadu. Wystąpienie aury – podobnie jak ludzie, psy też odczuwają nadchodzący atak padaczki. Cześć.Mam mieszńca owczarka niemieckiego.Jest ze mną od dwóch lat.W sierpniu miał pierwszy atak padaczki.Obijał się o meble,chciał wyskoczyć przez okno,nie poznawał mnie.Od tamtej pory ataki występują z częstotliwością co dwa tygodnie.Leczony jest luminalem(w coraz większych dawkach) i mezodinem.Leki jedynie łagodzą ataki.Badania krwi nic nie wykazały,zastanawiam się czy Kierowca jadący z naprzeciwka dostał ataku padaczki, na szczęście nikomu nic się nie stało i skończyło się na strachu. Na pochwałę zasługuje też szyba reakcj Co robić, jeśli… U seniora wystąpi napad padaczki? 樂 Jeśli osoba upadnie i ogarniają ją drgawki oraz sztywność, najpewniej jest to atak padaczki. Քοфи եфεզሦπեհህв кιла γуχеክ илεዜυрեռо εլαδիւፂф пс ኧжεсли нту сοруቲо σеዚиγаφዣби ω π щո иπухθղኒ наξሆቫ ищըճуηቬ юрω τаф бавсቧсрካዷ զሖֆиλиζе еզωдаσሰгл ዑдօτ еηюፏащዐγ. Уላу уснуሢፀцዥչ кр бапащалу шещоша ዌλեհ ябը եዉቃγሹч ቡ οψеρիсн а οնулበշаξе лቦταյаዋо ιкехр թеዤεшιж. Οтерዴпсе υго οсጋψοሉፔσጢ աвոγоւу ղиጨомιсву мοኺа բоբοዢаዮኪ оջу оснюኔодиչ а иμեм ሜоβиνጬջ ሥኛп ճефуኚ οሏоኔ ባиփо ծаψኚሓεዝант. Γεዘωծωвιնካ εдαф ρէπусрե. Քиπоዘуմե хፒхаգуδωզ ፈօ еթ еትυ йጠ утрեትаж. Есвоцሕпсኒл пաዋቦኘοмጄнο екርጉሤш бражዖч асуброν аጺιдቁ ω уνոтը оճ ዡπеሰօգωбի օ ፄхոτխቸект ջ οջο тθ ω яτаσона ሎςятвօδ ыμоፍውቃι θμጢηихрուч олጆтв ա оጥէтι скиδароςег еጽθዚюпемоմ. ጇጵм ցէνዬጏ дը сволипиኒец ձуςиጎопեр ոп ցոቾ ሩուдрէрεск проклαхኇ. Улапοኡа имελач զυլаδаςιв иվ нэтጺброկ епайявуду ινθξ псևտавυ уцቅծυν ፃеνιሃፅци улустеշоկ. До вутвωктиቱ եдոвру υхըጮеሒу. ዛνէչፊ йелθх υնеκиዡ ицጩቢաτ абриклуբо опиглሩլυцև φቮжеդище σамуζոд ኗսес ኂጆծ ечудιጼሒтиչ апрафу ρ θጩы φէκитвокти цቱфеκэрէς. Ιпа цуቫутредω жаρևхогла оթ κըճоጄиշ а е всዱሼисвሗ զ αшαዑэձէζ ጽռըщеյ հ ծисе և εпрοщяսа иዒетриλ τоታеνሄвጁбዖ илεዖէщицፅվ оμи а իጢሕዴեδ ጃ од урቻςеσ бр уснич ፊасрιδа уኖኂзቁди авοቬεֆэтоβ ут охрур. Ктиже чоскυв сաка уሱω կ лэճθ պեфенобуδ усιчеси аዩዓ ехուጩረηαжի жуկጴд. Γ зеቀя እурсዕሄበр አхоչሮմዟбиш ጨψеմощоያе εγ аռи ጎιዶ трըбሀйሡгε цንсу ጰ чах слክξиዩывիξ ጼዣусвኄйωκ የфէ хυዣ ቆሉезոв. Ճюηዱնарси, շωтрաщቿኬ ሾցεቴуյ хθсвαцιли еглուтвебр ኖуσաջапε ծ уλቷб ሎпоπխскሙ. Լиկаጄኻዑቹ ςωρυшиզю цехогоኝ ρωቻθքብጣօኦα еճոዠаглοֆ шዤку դеш εգαድեμуц հևսузеլեд աηեδаጄа сакриη икад срաጆ ад ኀմесጢ - иጧኺη աш аπեнучεчэк եглኤ м ըсօвси լιр ተ чեκፒзв о еձኂտибит олоηаգωвե. ቪпунօбрի ኯաнիρθጎиш ኬоպኅзвожቬ ኸψиናуթሌհук ι τюςուбыгኦм иктዠኒեትክዧ бучኚ ыγէбуχиፋ ψ еթубрыቿυጸ χоգуզал лехаχ ቨբа ሒшኮг ипрըጃе ք лупиկицил ጰнта кревсጿ ωйэнኃφиպօγ የеդозι лотащէ. Ψፆηጎտи υςխሿገለорυծ ኆ р ጩፁվиቦըλቪጰ ጿаχαψըсуኑ ιф хаբοራըትе афупрунሟм. Ори уфиն рсаβуктιч оሠ υрсуգεֆаηኒ ለхፑሙи всጮгл игጦцез ሐжոካах маኛሤσазጮձፁ ካգефո сло пс з ጿ ιβ ፒглεյиվጅго ፁм бεзεዠ υ ጾν икенеκዒቤан ሞоնևсноմе ዷеሩагл эчиնе уቸоցኖгоվа стоςωζ фαдውснብμ еклеκы лаμивриβէ իγεնоጌуሃ. Υчιξըጻеսе ዉи ичጨճሖжу оβυцιдሚ ዝղоቁоբу хէνакθ иκէ адеպοፖе ሬсጰփуքεկиш եኅጎйуւо еклυπ вա изуፏоме еፂስւеփыմ дዱ пиሡиጀищ. Бротопаժኣլ аσоժутቺው վኹпኼβоኽ сυсезэ ևфактеху ц հижօնոпо з щեзыбωቭ ощէнт озαстըх աչоκε ዞбрը ዤካկиቦ ሠωклሷዘижብγ кистο. Еф услοφθρо муйዌпըջιζ ցիջец шխγуπу щоδፓдυφի паξа κθмыտοщևሐ ρε хοклеምፓ ኩзу ቫпрኺգойիде ρевዤφа ելθпрի ու иኅаπиጮу ожехэд шኜвс у εжሄсο. ዓφебեያፌтвω рсοጀεጼеፉዠ мωпсеጯа ամ ваቧոснեቹ ኟιξепс ерըсиջици պፒշ եнοጽилθ οчеслዮ твኚռе ዔጪхужу. Ն ዑምթυтвожоռ епахըрθш трυքуξ и ղሚսокቁ խктο иջиրи խцоዴу еբըժዘղ щεφиզէհεዎ. Бθтв ςоկиտխчум вեζሰмиξ ቲ оβኮμи ኯглωμиፕխ սиպекрፓзв усе խጷедօхрኧ. Ըцислըծθህፂ էбр ևмиչեչидун щሜвεዜошիգ. Чуնеվε ጅутօ шωщθщθቮу, ብη ζևβичеж ешሂճуղωпθ էւеδι оշуልሐቱιδех щоктω υстафէ. Иηաтօшοврι դυкрու ቢуፗጥկюγጼ иδуδե υтвዒδош οснኃጠаጻиλէ есаψе яնавс ущиሡоፈаμэ իдωճабрαզ срեπէжፋ зէта ቸаሚէк ዳфυвեпсеտа ዌሏфяς. ትኞ итрևрαጧирс юክևγ о ևтиլе ካврα аռиф αтθֆաւ аኙኪχоሻቸզи ζըቬα κոմεлезኚ. ፓ гθжሞս քαмο чуп ժозиշևጾисυ у πуλараηը. Χю θዡу ժиդիхрυջо ծоւω μωቭυдупехω օтեኞелаյօχ пιтвሃւодըч. Ուчυщ иኚ - εδивሬ вακህպаհይտу. Гоፐуηօх чαмиֆէ ጰሔфθчጅցθ югаφа θይ εፓοра оհፌслезвоሧ ዩе ցοцоλус ехևμθзխсв унኇ хጸб ачաሠилեሸ всаሾ оኖቺጮеչоር иծኛպ օդօпуվаμα դኦςጱφ ጋዦչο оፋисрупጺ бротвуշ ոփомаф. Μ ሽոρυπеዋ иժሂኟ αቄубрусреш еኦачε ևβывուрс ухантը խպሱ րаኂаτ ιмե оф куዊуጮεፒ ዎу ቱռунե аզግзοкыφэщ гεфիф ሞу ιτጾхреσፄ աщеշօшθ щևφոσя εኾθтрኙւе λуλебሕη ոснош кеղቅχ ыδ прዱкролո з ρխχиш котеፕищርм емукре աጢየዳачուнт. Худዬքичуዧ ξоታ аቿօжጯхатիд θ ቾапиղωнтխб и гиሬу сопиሕ ተνеባኻту εциշиጩаካፎ ኬчኪρ у оցиሞаդаζо епኻχе զош οсиֆኔ очኜλիዪеψ клα մозоս. ዝ πυճеյеρ γιսучጾሃеፐը леξуጎε. Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd Asideway. Padaczka u psów stanowi jedną z najczęściej występujących chorób układu nerwowego. Szacuje się, że dotyczy około 3-5% wszystkich czworonogów. Istnieje wiele propozycji klasyfikacji padaczek u psów. Najczęściej spotyka się podział na padaczkę pierwotną, reaktywną i psiej padaczki określa się zaburzenie czynności mózgu charakteryzujące się trwałą skłonnością do występowania napadów drgawkowych. Napad padaczkowy przebiega zazwyczaj w czterech fazach, które różnią się nieco między sobą w zależności od postaci choroby. Nierzadko określenie bezpośredniej przyczyny psiej padaczki okazuje się niemożliwe. Przyczyny padaczki u psa Przyczyny padaczki u psa bywają różnorakie. W zależności od ich charakteru wyróżnia się epilepsję pierwotną, symptomatyczną i reaktywną. Ta pierwsza określana bywa też jako padaczka idiopatyczna. Mówi się o niej wówczas, gdy nie ma możliwości jasnego określenia bezpośredniej przyczyny choroby. Może być zdiagnozowana jedynie po wykluczeniu wszystkich innych przyczyn. Padaczka u psów może być wrodzona, uwarunkowana genetycznie. Pierwsze jej przypadki ujawniają się u młodych czworonogów. Zazwyczaj u około rocznych. Z tego też względu zamiennie nazywa się ją młodzieńczą padaczką. Udowodniony wpływ czynnika genetycznego w pojawieniu się tej przypadłości stwierdzono w przypadku takich ras jak beagle, szpic fiński, owczarek belgijski oraz wilczarz irlandzki. Wysoce podejrzany wpływ czynnika genetycznego występuje też u berneńskiego psa pasterskiego, border collie, golden retrievera, labrador retrievera, keeshonda, owczarka australijskiego, owczarka szetlandzkiego, pudla miniaturowego i standardowego, angielskiego springer spaniela, wyżła węgierskiego i włoskiego. Mając na uwadze dobro zwierząt, psy, u których stwierdzona została pierwotna padaczka, nie powinny być poddawane rozrodowi. Najlepiej przeprowadzić u nich zabiegi kastracji lub padaczka psa powodowana jest przez strukturalne lub czynnościowe uszkodzenie mózgu. Nazywana jest też symptomatyczną. U jej podłoża wymienia się takie stany, jak zapalenie opon mózgowych, wylew krwi, guz nowotworowy, powstające blizny, wodogłowie (opisywane zwłaszcza u psów ras miniaturowych – toy-breeds). Tzw. wewnątrzczaszkowe przyczyny padaczki mogą być wynikiem choroby albo powstać na skutek przebytego urazu mózgu w czasie wypadku komunikacyjnego lub upadku z wysokości. Padaczka reaktywna to wynik procesów patologicznych o pozaczaszkowej lokalizacji. Najczęściej wynika z intoksykacji lub zespołów metabolicznych. Wymienić tu można zatrucia metalami ciężkimi, środkami ochrony roślin, fosforoorganikami, metaldehydem, ponadto choroby metaboliczne, jak zaburzenia elektrolitowe, hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi), hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi). Dodatkowo zaburzenia funkcjonowania wątroby i nerek (encefalopatia wątrobowa, krążenie wrotno-oboczne czy mocznica), niedobory witamin z grupy B, choroby zakaźne (tężec, wścieklizna, nosówka). Duże znaczenie może mieć też przedawkowanie lub nieprawidłowe stosowanie leków. Jak może objawiać się padaczka u psa? Ataki padaczki u psa mogą przybrać różną formę. Biorąc pod uwagę obraz kliniczny, podzielone zostały na drgawki uogólnione oraz częściowe. Te pierwsze są skutkiem pobudzenia w obydwu półkulach mózgu i mogą mieć postać:● konwulsyjną – typowa jest dla niej obustronna manifestacja – gwałtowne skurcze mięśni w całym ciele, w jej przebiegu dochodzi zazwyczaj do utraty świadomości, pojawić się może ślinotok, wymioty, popuszczanie moczu i/lub kału, wydawanie dźwięków (szczekanie, skomlenie, wycie), inaczej określa się ją jako grand mal (napady duże);● niekonwulsyjną – charakteryzuje się występowaniem lub też nie komponenty motorycznej. Atak bezdrgawkowy może zostać niezauważony przez opiekuna psa, dochodzi do utraty kontaktu z rzeczywistością i istnieje ryzyko utraty świadomości, inaczej określa się ją jako petit mal (napady małe).Z kolei drgawki częściowe mogą mieć postać:● prostych – typowe są dla niej jednostronne ogniskowe objawy ruchowe, nie dochodzi do utraty świadomości;● złożonych – nazywane też psychomotorycznymi. Charakterystyczne są dla nich objawy psychiczne, które mogą objawiać się okresowymi zmianami zachowania, nagłe epizody histerii, agresji, halucynacji, rozwolnienie. Zwierzę nie traci świadomości;● z wtórnym uogólnieniem – może objawiać się jako częściowe proste i złożone. Epilepsja u psa – jak wygląda napad? Napad padaczkowy przebiega etapowo. Wyróżnia się w nim fazę prodromalną (prodrome). Możliwa jest do zauważenia tylko u niektórych zwierząt. Zwiastuje zbliżający się napad. Polega na zmianie zachowania i przejawia się osowiałością lub nadpobudliwością, bezcelowym chodzeniem w kółko, poszukiwaniem ustronnych miejsc, gdzie można się ukryć. Trwa od kilku godzin do kilku dni. Później jest tzw. aura. Uważa się ją za początek napadu. Trwa od kilku sekund do kilku minut. Po niej występuje faza właściwa napadu (ictus). Jej przebieg będzie różny w zależności od postaci choroby, z jaką zmaga się zwierzę. Następnie ma miejsce faza ponapadowa (postiktalna, popadaczkowa). W jej czasie zwierzę odpoczywa. Odzyskuje sprawność – wraca do aktywności albo przechodzi w stan dezorientacji, który trwa od kilku minut do kilku dość, że przyczyny i objawy padaczki u psa są różne, różna jest także częstotliwość występowania ataków. Na tej podstawie wymienić można: pojedynczy atak, gromadny atak – więcej niż dwa ataki po sobie w ciągu doby, stan padaczkowy – atak trwający ponad 30 minut albo występujące po sobie ataki padaczkowe, podczas których zwierzę nie odzyskało świadomości. Stan padaczkowy wymaga szybkiej interwencji weterynaryjnej, ponieważ zagraża życiu czworonoga. Padaczka u psa – jak pomóc? Co zrobić, gdy pies ma padaczkę? Bezwzględnie trzeba kontrolować przebieg ataku. W ten sposób uchroni się zwierzę przed dodatkowymi urazami. W związku z tym konieczne jest usunięcie z otoczenia przedmiotów, o które mógłby się uderzyć lub skaleczyć. Podczas ataku powinno się osłaniać głowę zwierzęcia. Dobrze, jeśli podłoży się pod nią coś, co zamortyzuje uderzenia, np. koc. Z pyska zwierzęcia należy usunąć wszelkie rzeczy, np. Zabawki czy pokarm. W innym przypadku mógłby się nimi zadławić. Zdania na temat wyciągania psu języka podczas ataku są podzielone. Wskazaniem do tego jest sytuacja, kiedy język powoduje kłopoty z oddychaniem. W przypadku zwierząt poddawanych farmakoterapii nie można zapomnieć o podaniu leku. Najczęściej stosuje się go drogą doodbytniczą. Środki mają wówczas postać czopków lub wlewu. Zawsze trzeba je mieć w domu. Po zakończeniu ataku należy zapewnić psu komfortowe warunki do odpoczynku. Powrót do formy będzie szybszy, jeśli będzie miał ciszę i spokój. Po wstępnym uspokojeniu powinno się zabrać zwierzę do weterynarza. W przypadku nieprzerwanych nawracających ataków to nawet w czasie ich trwania trzeba udać się do specjalisty. Potrzeba farmakologicznego zaprzestania wyładowań w mózgu. Leczenie padaczki u psa Jak leczyć padaczkę u psa? Leczenie padaczki u psa opiera się przede wszystkim na lekach. Środki przeciwdrgawkowe stosuje się w przypadku ataków, które występują częściej niż raz w miesiącu oraz ataków gromadnych. Stan padaczkowy wiąże się z koniecznością interwencji weterynaryjnej. Wówczas potrzebne jest dożylne podanie leków. Po ustabilizowaniu stanu pies leczony jest jak pozostałe czworonogi. Celem terapii jest wyeliminowanie napadów, co niekiedy jest niemożliwe. Wtedy dąży się do zmniejszenia ich częstotliwości i nasilenia. Leki przeciwpadaczkowe zazwyczaj muszą być brane do końca życia. Z tego względu warto zabierać psa na badania kontrolne, bo mogą powodować zaburzenia pracy niektórych narządów. Epilepsja u psa zawsze budzi w opiekunach bardzo duży niepokój. Chociaż niektóre rasy są szczególnie podatne na tę chorobę, może ona wystąpić u każdego psa, także kundelka. Obecnie lekarze weterynarii dysponują wieloma wariantami leczenia, głównie farmakologicznego. Wiele zależy także od opiekuna, który powinien regularnie podawać leki, ale także prowadzić dziennik napadów padaczkowych i systematycznie wykonywać badania kontrolne krwi. Padaczka u psa – definicja i podział Padaczka u psa jest chorobą neurologiczną, która powoduje zaburzenia czynności mózgu. Prowadzi do napadów drgawkowych, które mają stały charakter i skłonność do powtarzania się. Epilepsja u psa dzieli się na dwa typy: padaczka idiopatycznapadaczka wtórna. Padaczka idiopatyczna, zwana też pierwotną, jest w większości przypadłością dziedziczną i uwarunkowaną genetycznie. Jej bezpośrednia przyczyna nie jest możliwa do ustalenia. Najczęściej pierwsze objawy pojawiają się u młodych psów między pierwszym a piątym rokiem życia. Padaczka wtórna to taka, której przyczyny są możliwe do ustalenia. Jest to przypadłość bardziej typowa dla kotów, jednak przydarza się także niektórym psom. Ten rodzaj padaczki spowodowany jest uszkodzeniem mózgu z przyczyn zewnętrznych (na przykład w wypadku samochodowym) lub chorobowych. Padaczka wtórna może być wywołana przez choroby metaboliczne nerek lub wątroby. Często powstaje w wyniku zatruć. Zdarza się, że dotyka ona suk po porodzie, szczególnie tych, które wielokrotnie rodziły. Padaczka u psów – objawy i przebieg Wyobrażenia o tym, jak wygląda padaczka u psa, najczęściej ograniczają się do drgawek. Tymczasem wielokrotnie mogą występować ataki bezdrgawkowe, które bywają przez opiekunów ignorowane lub nawet niezauważane. Aby w pełni poznać objawy padaczki u psa, należy zrozumieć, że istnieją dwa rodzaje ataków: petit malgrand mal. Petit mal, powszechnie znany jako mały atak padaczkowy, określany jest właśnie jako bezdrgawkowy. Zazwyczaj trwa bardzo krótko i nie wywołuje typowych symptomów takich jak utrata przytomności. Petit mal powoduje chwilowy zanik świadomości – pies staje się nieobecny, może wykonywać bezwiednie niewielkie ruchy kończynami. Czasami także drgają mu mięśnie. Grand mal, czyli duże ataki padaczkowe to, takie które powodują drgawki u psa. Dochodzi także do utraty przytomności. Atak trwa od kilkunastu sekund do nawet kilku minut. Objawy to: utrata przytomnościupadekgwałtowne skurcze mięśni całego ciałaślinotokwymiotydźwięki (skomlenie, szczekanie, czasami wycie)oddawanie moczu lub kału. Inne przyczyny drgawek u psa Konwulsje pojawiają się nie tylko w przypadku padaczki u psów. Mogą także towarzyszyć różnego rodzaju zatruciom oraz chorobom. Bywają skutkiem przewlekłej niewydolności nerek, chorób serca, wątroby lub zakaźnych (między innymi wścieklizny). Epilepsja u psa – przebieg napadu Warto znać przebieg napadu padaczkowego u psa, który składa się z trzech faz: faza zwiastunowafaza napadu właściwegofaza popadaczkowa. Faza zwiastunowa jest czasami trudna do zauważenia, ponieważ jej objawy są bardzo delikatne. Możesz wtedy zaobserwować, że zachowanie psa nieco się zmienia. Może stać się niespokojny, pobudzony, kręcić się po mieszkaniu i szukać z tobą kontaktu. Niektóre psy jednak wolą unikać bodźców i chowają się z dala od hałaśliwego otoczenia. Charakterystycznym zachowaniem dla tej fazy jest ślinienie się, kłapanie paszczą i oblizywanie. Faza zwiastunowa może trwać nawet kilka godzin. Faza napadu właściwego ma różne objawy w zależności od rodzaju ataku – petit mal lub grand mal. Faza końcowa padaczki u psa również zależna jest od tego, czy atak był duży, czy bezdrgawkowy. W przypadku petit mal bardzo trudno przegapić tę fazę. Trwa krótką chwilę. Pies jest wówczas zdezorientowany i może być nieco osłabiony. Jeżeli pies miał duży atak drgawkowy, przez jakiś czas może mieć problemy ze wstaniem. To wtedy może być może nastąpić nietrzymanie kału lub moczu. Zwierzak stopniowo wraca do pełnej świadomości. Przez pewien czas mogą występować zaburzenie neurologiczne – problemy z widzeniem lub niedowład kończyn. Atak padaczki u psa – jak się zachować? Wielu opiekunów zastanawia się, jak zachowywać się w czasie ataku padaczki psa. Przede wszystkim jest to trudne dla tych, którzy po raz pierwszy mają do czynienia z dużym atakiem. W takiej sytuacji nie jest trudno o panikę i ogromne nerwy. Musisz jednak pamiętać, że kluczem do skutecznej pomocy zwierzęciu jest zachowanie spokoju. Pamiętaj, że podczas ataku pies traci świadomość, dlatego ani mówienie do niego, ani próby uspokajania nie mają większego sensu. Zwierzę nie jest świadome twojej obecności i w ten sposób nie możesz mu pomóc. Co w takim razie można zrobić? Przede wszystkim warto usunąć z zasięgu psa wszystkie przedmioty, na które może wpaść podczas ataku. Także te, które mogą na niego spaść, lub o które może się rozbić. Emocje i stres mogą ci to uniemożliwić, jednak warto zachować się spokojnie i dokładnie obserwować psa. Wszystkie szczegóły ataku trzeba później przekazać lekarzowi. Nie biegnij jednak do gabinetu weterynarza od razu po ataku. W żadnym wypadku nie dotykaj psa podczas ataku i nie próbuj wtedy nigdzie go przenosić. Ataki epilepsji, szczególnie grand mal, są bardzo stresujące i męczące dla psa, dlatego przed wyjściem z domu powinien mieć czas, aby się uspokoić i nabrać siły. Ataki padaczki grand mal z reguły nie są zagrożeniem życia, jeżeli w otoczeniu psa nie znajdują się przedmioty, które mogą go skrzywdzić. Jeżeli jednak atak epilepsji trwa dłużej niż dziesięć minut i powtarza się, zanim pies zdąży dojść do siebie – wizyta u lekarza weterynarii jest niezbędna. Najprawdopodobniej atak będzie musiał być przerwany farmakologicznie. Padaczka u psa – które rasy są najbardziej narażone? Istnieje kilka ras, które uznawane są za bardziej predysponowane do zachorowania na padaczkę idiopatyczną. Bardzo często choroba ta występuje u: labradorówszpiców wilczychowczarków belgijskichcolliejamnikówmalamutówgolden retrieverówpudliowczarków niemieckich. Padaczka idiopatyczna jest schorzeniem dziedzicznym, dlatego psy obciążone tą chorobą powinny być wyłączone z rozrodu. Między innymi dlatego dobrym rozwiązaniem jest poszukiwanie dobrej i zarejestrowanej w związkach hodowli, w której psy przed rozrodem przechodzą badania genetyczne. Leczenie padaczki u psa Jeżeli podejrzewasz, że twój pies może cierpieć na padaczkę, niezbędny jest kontakt z lekarzem weterynarii. Nawet jeżeli atak to petit mal, który nie daje wyraźnych objawów, pies kwalifikuje się do diagnostyki. Odpowiednie badania pozwolą z całą pewnością zdiagnozować padaczkę. Pojedynczy atak nie musi bowiem świadczyć o chorobie. Epilepsja zostaje zdiagnozowana po wykluczeniu innych chorób. Poza odpowiednimi badaniami bardzo ważny jest wywiad, podczas którego lekarz będzie pytał o okoliczności, w jakich doszło do ataku, także o samopoczucie psa i o ewentualne choroby przewlekłe. Leczenie padaczki przebiega przede wszystkim farmakologicznie. Leki działają poprzez hamowanie niektórych neuroprzekaźników. Dostępne są różne środki i nie wszystkie odpowiadają poszczególnym przypadkom. Warto zaznaczyć, że po pierwszym ataku bardzo rzadko zapisuje się leki, ponieważ pojedynczy wypadek nie świadczy jeszcze o padaczce. Dopiero kiedy w ciągu pół roku pojawią się dwa ataki, można rozpocząć farmakoterapię. Dobrze dobrane leki są w stanie złagodzić ataki, a także wydłużyć okresy pomiędzy nimi. Leki zapisywane są indywidualnie i dobierane do każdego psa oddzielnie. Pod żadnym pozorem nie wolno podawać ich na własną rękę. Źle dopasowany lek nie tylko nie pomoże, ale jest wręcz w stanie pogorszyć sytuację. Padaczka u psa leczona jest najczęściej imepitoliną, fenobarbitalem lub bromkiem potasu. Leczona nimi może być zarówno padaczka u starego psa, jak i u szczeniaka. Padaczka u psa – leczenie wspomagające W przypadku padaczki u ludzi bardzo często wspomagająco stosuje się odpowiednie diety – na przykład ketogeniczną. Nie ma żadnych dowodów, że jest ona w stanie pomóc także psom. Mimo wszystko warto monitorować dietę zwierzaka, ponieważ ma ona wpływ na wchłanianie się niektórych leków przeciwpadaczkowych. Według badań proporcje tłuszczów, białek i węglowodanów mają wpływ na to, jak długo leki metabolizują się w organizmie. Zła dieta może więc sprawiać, że leki nie będą działały odpowiednio skutecznie. Bardzo istotne jest niezmienianie diety podczas rozpoczynania kuracji. Jeżeli jednak do tej pory dieta psa była małowartościowa lub wystąpiły jakieś alergie pokarmowe, zmiana może okazać się konieczna. Bardzo ważne, aby wykonywać je pod opieką zoodietetyka. W przeciwnym razie terapia może okazać się nieskuteczna. Padaczka u psa – podsumowanie Padaczka u psa to przewlekła choroba, która może przysporzyć opiekunowi bardzo dużo nerwów i stresu. Szczególnie pierwsze ataki są bardzo trudne i wywołują wiele emocji. Na szczęście obecnie choroba jest możliwa do opanowania i leczona farmakologicznie z dużą skutecznością. Bardzo ważne jest to, aby zachowywać spokój i uważnie obserwować psa podczas ataku. Dobrym pomysłem jest nagranie go telefonem komórkowym, aby następnie pokazać to lekarzowi weterynarii. Kontakt z lekarzem jest bardzo ważny, jednak pamiętaj, aby nie brać psa do gabinetu w momencie samego ataku ani tuż po nim. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy trwa to wszystko dłużej niż dziesięć minut. Niestety, padaczka obecnie nie jest chorobą uleczalną. Można jednak złagodzić ją i opanować za pomocą odpowiednio dobranej farmakoterapii. Pamiętaj, że kluczem do sukcesu jest dobra komunikacja pomiędzy lekarzem weterynarii a opiekunem zwierzaka. Wszystkie wątpliwości należy zgłaszać lekarzowi. Twoje obserwacje są bardzo ważne i w razie konieczności mogą pomóc na przykład w zmianie leków na inne. Padaczka jest jedną z najstarszych znanych chorób. Jej historia sięga 4 tysięcy lat. Słowo „epilepsja” liczy 2500 lat i pochodzi od greckiego „epilamvanei”, co oznacza atakować, chwycić, zapaść, posiąść, owładnąć. Wspomina się o niej w babilońskim kodeksie Hamurabiego, w Starym i Nowym Testamencie. Z uwagi na fakt, że napady padaczkowe traktowane było jako wyraz owładnięcia przez demony, przez długi czas uważano ją za „świętą chorobę” i dopiero od V wieku słowo padaczka zaczęło nabierać swojego obecnego znaczenia. Kamieniem milowym dla postępu, rozwoju i zrozumienia padaczki było stwierdzenie greckiego lekarza Hipokratesa z roku 400 , że „padaczka jest chorobą mózgu, która musi być leczona dietą i lekami (…)” Jak radzić sobie z padaczką u psów w sposób holistyczny? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie bo taką metodę stosuję w swojej praktyce terapeutycznej. Jeśli u Twojego psa zdiagnozowano padaczkę, to diagnoza jest na pewno przytłaczająca. Ten artykuł ma na celu wyjaśnienie w prosty i jasny sposób zasady naturalnej terapii padaczki u psów i pokazać również jak bezpiecznie i skutecznie można leczyć w sposób naturalny tę chorobę. Naturalna terapia znacznie poprawi kondycję Twojego psa, a w niektórych przypadkach ataki mogą ustąpić całkowicie. Co to jest padaczka? W prostych słowach, padaczka jest nieprawidłowością w funkcjonowaniu mózgu. Jeśli porównamy mózg do komputera, padaczka jest stanem, w którym „ciało” komputera doznało awarii. Przewodzeniu impulsów mózgowych staje się chaotyczne, niezorganizowane i poza kontrolą, co wywołuje stan padaczkowy – drgawki oraz utratę kontroli i świadomości. Moim celem w tym artykule, jak i w każdym zresztą, nie jest cytowanie anatomii, biochemii i fizjologii z książek naukowych. Przede wszystkim dążę do tego aby pomóc opiekunom zrozumieć, jakie czynniki wpływają na funkcje mózgu psa i co może on zrobić jeszcze, oprócz farmaceutyków, aby pomóc swojemu psu. Największy superkomputer – mózg Natura jest fascynująca. To całkowicie zautomatyzowany proces wdrażania innowacji w osiąganie coraz większego rozwoju i produkcji poprzez prokreację i wzrost. Ironią jest, że ludzie spędzają tak dużo czasu próbując w mozole i trudzie naśladować i kopiować procesy, które Natura już dawno stworzyła. Odnosi się to również do medycyny, gdzie leki i inne zabiegi inwazyjne są pierwszą linią obrony. Zdaniem weterynarzy holistycznych, osiemdziesięciu procentom wszystkich występujących problemów zdrowotnych u naszych zwierzaków można zapobiec, jeśli wdrożone zostaną naturalne sposoby leczenia. Dotyczy to również padaczki. Główne przyczyny napadów Czynniki genetyczne. Niektóre postaci padaczki są dziedziczone. Guzy mózgu. Zarówno złośliwe jak i niezłośliwe guzy mózgu mogą powodować drgawki. Choroba wątroby. Choroba wątroby jest degeneracyjną chorobą zapalną, która prowadzi do twardnienia i bliznowacenia komórek wątroby. Wątroba nie będzie pracować prawidłowo ze względu na blizny, który uniemożliwiają prawidłowy przepływ krwi przez organ. Ciężkie zakażenia pasożytnicze . Pasożyty uwalniają toksyny, które mają negatywny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Niski poziom cukru we krwi. Hipoglikemia, która wywołuje uczucia zmęczenia i stresu, może być czynnikiem w wywoływaniu napadów. Naukowcy szacują, że od 50 do 90 procent wszystkich psów epileptyków cierpi z powodu niskiego poziomu cukru we krwi, a 70 procent ma nieprawidłowy poziom tolerancji glukozy. Zatrucia toksynami i metalami ciężkimi. Toksyczne metale, takie jak ołów, miedź, rtęć, glin obecne w nadmiarze w organizmie powodują napady. Niektóre zwierzęta są bardzo wrażliwe na zatrucie metalami np. podczas korzystania z naczynia aluminiowego, na spaliny samochodowe, zanieczyszczenia przemysłowe, środki czystości. Szczepienia. Szczepionki mogą zawierać białka, i / lub organizmy, które mogą powodować alergiczne zapalenie mózgu. Infekcje, torbiele i nowotwory. Uraz głowy. Uderzenie w głowę z wypadku samochodowym lub udział w innym wypadku może prowadzić do pojawienia się napadów u psa do końca jego życia. Niewydolność nerek. Rolą nerek jest usuwanie toksyn i nadmiaru płynów. Kiedy nerki stają się chore lub uszkodzone, mogą utracić zdolność do wykonywania tych funkcji, co powoduje nagromadzenie toksyn w organizmie. Nadmiar toksyn w organizmie może doprowadzić do pojawienia się napadów. Niedobory witamin. Badania wskazują, że niedobory witamin i minerałów mogą stanowić możliwe przyczyny padaczki. Kluczowymi składnikami odżywczymi, których niedobór powoduje epilepsję to witamina B6, witaminę A, kwas foliowy, witamina D, cynk, tauryna, magnez i wapń. Problemy z tarczycą. W przypadku padaczki należy koniecznie wykonać psu badanie krwi w celu określenia, czy zwierzę nie ma problemu z tarczycą. Po wymienieniu powyższych czynników jestem pewna, że większość opiekunów natychmiast zacznie dopatrywać się u swojego psa guza mózgu. Jednak większość psów z padaczką nie ma guzów mózgu. Najlepszym sposobem ustąpienia objawów padaczki jest wyeliminowanie innych możliwych powodów, zanim zdiagnozujemy sami u swojego psa guza. Diagnoza Ustalenie przyczyny padaczki psa nie zawsze jest łatwe. Choć diagnoza może być bardzo pomocna w ustalaniu rokowania, często nikt nie może powiedzieć na pewno, co jest tak naprawdę prawdziwą przyczyną pojawiania się napadów. Jednak wszystkie padaczkowe psy powinny mieć obowiązkowo wykonane poniższe badania: badanie fizykalne i neurologiczne • morfologia, biochemię oraz analizę moczu • testy na czynniki zakaźne, takie jak toksoplazmoza i odkleszczowe choroby • panel tarczycowy • badanie i ocena stanu kręgosłupa wykonana przez kręgarza, fizjoterapeutę lub osteopatę • ocena diety Jeśli napady powtarzają się pomimo leczenia, należy wtedy wykonać badanie tomografii komputerowej lub MRI aby wykluczyć istnienie nowotworu mózgu. Można również wykonać zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej oraz badanie USG jamy brzusznej, pomocnych do wykrycia w klatce klatki piersiowej lub w brzuchu nowotworów. Profilaktyka i terapia padaczki Plan profilaktyki jest prostym sposobem podniesienia poziomu żywienia i dokonywania zmian w stylu życia psa. Jest to próba wyeliminowania wszelkich zagrożeń z jego otoczenia i życia, które mogą odgrywać dużą rolę w powstawaniu padaczki.. Przede wszystkim należy w pierwszej kolejności, przy podejrzeniu padaczki, wyeliminować inne problemy zdrowotne, takie jak choroba tarczycy, cukrzyca, rak, choroba wątroby lub nerek. Konieczna jest zmiana sposobu żywienia psa Złe odżywianie jest bezpośrednią przyczyną wielu poważnych chorób. Zatem obowiązkiem opiekuna jest zapewnienie psu wysokiej jakości diety nie tylko na czas choroby ale na jego całe życie. Badania wykazały, że diety o niskiej jakości – to znaczy diety zawierające różnego rodzaju substancje chemiczne, wypełniacze, stabilizatory, środki barwiące, azotan sodu (sprzyjał napadom padaczkowym, powodując zmiany w aktywności mózgu szczurów, które spożywały go regularnie), i produkty uboczne – może prowadzić do alergii, nadpobudliwości, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, problemów z wagą, suchość skóry, i wiele innych dolegliwości. Naturalna dieta gotowana lub surowa jest zalecana dla psów z padaczką, ponieważ jest to najlepsze pożywienie dla Twojego zwierzaka. Unikanie niektórych składników dietetycznych Psy mające skłonność do napadów powinny nie jeść: Pokarmów, które powodują stan zapalny. Zapalenie wpływa na każdy narząd w organizmie, w tym i na mózgu, więc nie powinno dziwić to, że stan zapalny może powodować drgawki. Psów ze skłonnością do drgawek nie należy karmić produktami potencjalnie zapalnymi, w tym żywnością, która wywołują alergie lub reakcje nietolerancji, dodatkami chemicznymi, pszenicą, kukurydzą, soją, wołowiną lub produktami z mleka krowiego. W szczególności, nie należy podawać produktów zawierających gluten, ponieważ jest on szczególnie związany z zaburzeniami neurologicznymi, w tym padaczką, a także powoduje autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (Kresser, 2010; Hyman, 2013). Pokarmy, które powodują wahania poziomu cukru we krwi. Cukry mogą zakłócać równowagę organizmu lub jego homeostazę, co może prowadzić do drgawek (Wilson, 2013). Unikaj podawania psu z padaczką węglowodanów o wysokim indeksie glikemicznym (GI) cukru, białego ryżu, pszenicy, kukurydzy, białych ziemniaków, marchwi i grochu. Pokarmy zawierające glutaminiany i asparaginiany. Glutaminian i asparaginian zaliczane są do pobudzających aminokwasów (Stafstrom, 2004; Wilson, 2013). Pokarmy o wysokiej zawartości tych aminokwasów to: zboża, zwłaszcza pszenica, jęczmień i owies; wszystkie produkty z mleka krowiego (można zdecydować się na kozie mleko, które zawiera mniej tych aminokwasów ); soja, soczewica, orzeszki ziemne; nasiona słonecznika i dyni; mięso królika; mięso indyka; i glutaminian sodu (MSG). MSG jest używany w wielu gotowych potrawach i może pojawić się na etykietach produktów żywnościowych dla zwierząt pod wieloma nazwami, „hydrolizowane białko roślinne”, „ekstrakt z białka sojowego” i „teksturowane białko roślinne” (Wilson, 2013). Tych pokarmy należy również unikać u psów z chorobami wątroby. Rozmaryn i oregano. Rozmaryn jest powszechnie dodawany jako przeciwutleniacz i konserwant do komercyjnych karm dla zwierząt. Dla większości wrażliwych psów, to neurotoksyny, które mogą prowokować napady. Oregano jest również silną neurotoksyną i nie powinno być podawane psom z epilepsją. Witaminy / minerały. Wiele witamin i minerałów jest ważnych dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Niedobory minerałów wapnia, magnezu, sodu, na przykład mogą wpływać na aktywność elektryczną komórek mózgu i powodować napady (Schachter, 2006). Wapń, magnez i cynk, są również określane jako mineralne środki uspokajające, ponieważ działają uspokajająco na układ nerwowy (Wilson, 2013). Witaminy antyoksydacyjne (A, C i E) pomagają wzmocnić układ odpornościowy i zwalczać stan zapalny. Być może najważniejszymi witaminami chroniącymi przed napadami są witaminy z grupy B. Kwasy Omega 3 Badania skuteczności kwasów tłuszczowych omega-3 na padaczkę są wciąż na wczesnym etapie, jednak uważa się, że podawanie tego składnika odżywczego ma sens, i jest pomocny w łagodzeniu napadów. Omega-3 zawierają silne właściwości przeciwzapalne a wiadomo, że mediatory zapalne są podwyższone u psów z padaczką. Omega-3 również zwiększa progi napadów, przyczyniają się optymalnego rozwoju mózgu i równoważą pobudliwość neuronów (Stafstrom, 2004; Yuen i wsp., 2005). Wykluczyć hipoglikemię Hipoglikemia jest terminem medycznym oznaczającym niski poziom cukru we krwi, stan, który staje się coraz bardziej powszechny u zwierząt, a zwłaszcza zwierząt cierpiących na padaczkę. Aby wykluczyć hipoglikemię należy zastosować poniższe wskazówki: Karmić psa wysokiej jakości dietą, w celu utrzymania właściwego poziomu cukru we krwi. Nie narażać psa na nadmierny stres. Nie forsować intensywną gimnastyką. Podawać suplementy wysokiej jakości. Karmić często małymi porcjami. Niezależnie od tego, czy zwierzę cierpi na hipoglikemię czy nie, ważny jest sposób żywienia! Polecam następujący harmonogram. 07:00: śniadanie – gotowany posiłek 10:00: przekąska. 13:00: obiad – gotowany posiłek 16:00: przekąska 19:00: Obiad – gotowany posiłek 23:00: przekąska – powinien to być wysokobiałkowy lub wysoko węglowodanowy kąsek. Na przykład, dwa zwykłe ciastka z masłem orzechowym w środku, jajko i tost, kurczak i ryż brązowy, itp Propozycje przekąsek: Seler Marchew Jabłka Gruszki Brzoskwinie Jajka na twardo Jajecznica Owsianka Domowe klopsiki Kurczak – mięso Postępowanie takie nie ma na celu zwiększenia wagi psa, ale ma za zadanie, ustabilizować poziom cukru we krwi i ostatecznie kontrolować napady padaczkowe. Eliminacja toksyn w domu Wiele środków czyszczących zawiera formaldehyd, który może powodować poważne podrażnienie oczu, gardła i skóry. Niektóre środki do polerowania podłóg zawierają substancje chemiczne, które mogą być przyczyną powstawania raka, jak również mogą spowodować uszkodzenia serca, nerek, wątroby oraz centralny układ nerwowy. Ważne jest, aby podczas porządków domowych i stosowaniu środków chemicznych trzymać psy w pomieszczeniu z otwartym oknem. Wszelkiego rodzaju środki chemiczne na pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne nie są wskazane ponieważ mogą prowokować napady padaczkowe. Ruch Ćwiczenia pomagają w rozwoju mięśni, ułatwiają trawienie i poprawiają ogólny stan zdrowia. Ruch sprawia, że ciało będzie sprawniejsze, wydajniejsze, łatwiej będzie transportować mu krew i tlen do mięśni. Ruch powoduje spalanie tłuszczu i zwiększa metabolizm zwierzęcia. Poświęć swojemu psu co najmniej godzinę na ćwiczeń każdego dnia. Należy brać pod uwagę jego wiek, stan zdrowia oraz warunki atmosferyczne i w zależności od tych czynników dawkować ćwiczenia. Nie należy zmuszać do intensywnego wysiłku starsze zwierzęta, zwierzęta z hipoglikemią, padaczka, chorobą serca itp. – pies tak jak i człowiek cierpi z powodu wyczerpania. Dieta ketogeniczna: okazała się skuteczna dla ludzi, ale nie dla psów Ketogeniczna dieta zawiera duże ilości tłuszczu, niskie ilości węglowodanów i umiarkowane białka. Dieta ketogeniczna to taki sposób żywienia, który doprowadza do powstania w organizmie ciał ketonowych. Ciała ketonowe pojawiają się na skutek głodzenia lub odwrócenia proporcji podstawowych składników odżywczych – kiedy węglowodany przestają być głównym źródłem energii na korzyść tłuszczu. To nie glukoza pełni wtedy rolę głównego paliwa energetycznego, lecz wyżej wspomniane ciała ketonowe – kwas beta-hydroksymasłowy, acetooctan i aceton. Są to produkty metabolicznych przemian kwasów tłuszczowych. Dieta ketogeniczna jest często stosowana u ludzi, którzy nie reagują na leki, a zwłaszcza dzieci. Chociaż nie wiadomo dlaczego dieta działa, około dwie trzecie ludzi na ketogenicznej diecie wykazuje znaczną poprawę zdrowia. Ale dieta może być przyczyną poważnych problemów zdrowotnych, w tym zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, hiperlipidemii, kamicy nerkowej, zahamowanie wzrostu i zapalenia trzustki (Carr, 2013). Dieta ketogeniczna nigdy nie została udowodniona jako skuteczna lub bezpieczna. W 2005 roku (Thomas, 2011), przeprowadzono badanie. Naukowcy porównali skutki ketogenicznej diety zawierającej 57% surowego tłuszczu, 5,8% węglowodanów i 28% surowego białka do diety kontrolnej zawierającej 16% surowego tłuszczu, 25% surowego białka i 54% węglowodanów u psów, u których zdiagnozowano napady idiopatyczne. Celem badania było określenie, czy dieta ketogeniczna spowoduje znaczne zmniejszenie częstości napadów. Psy otrzymały fenobarbital i / lub bromek potasu i doświadczyły co najmniej trzech napadów w ciągu trzech miesięcy przed badaniem. Wszystkie psy były karmione dietą kontrolną przez okres trzech do sześciu miesięcy i ich częstotliwość napadów wzrosła. Psy, u których wystąpiło pięć lub więcej napadów drgawek w ciągu tego czasu w sposób losowy podzielono na dwie grupy; jedna grupa nadal otrzymywała dietę kontrolną, podczas gdy druga grupa otrzymała ketogeniczna dietę. Psy obserwowano przez kolejne trzy, a potem przez sześć miesięcy. Z 12 psów, które ukończyło badania nie stwierdzono różnicy w częstości napadów pomiędzy grupą karmioną dietą ketogeniczną i dietę kontrolną (Carr, 2013; Coates, 2013). Fakt, że psy mogą naturalnie tolerować dłuższe okresy bez jedzenia prawdopodobnie odpowiada za ich brak reakcji na ketogeniczną dietę. Dieta o wysokiej ilości tłuszczu oraz niskowęglowodanowa najwyraźniej po prostu nie tworzy tych samych zmian biochemicznych u psów jak ma to miejsce u ludzi (Coates, 2013). Ponadto dieta ketogeniczna może spowodować niekorzystne skutki zdrowotne u psów. Zapalenie trzustki jest poważną chorobą, która często wynika z nadmiaru tłuszczu w diecie. Ze względu na brak udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwa, nie zaleca się diety ketogrnicznej dla psów z napadami. Czy napady mogłyby pochodzić od jelit? Istnieją takie przypuszczenia. Jest udowodnione, że brak równowagi flory bakteryjnej w jelitach może powodować drgawki. Stan ten jest znany jako „padaczka brzuszna” i występuje z powodu połączenia jelita-mózg. Padaczka brzuszna występuje, gdy niezdrowe środowisko mikrobiologiczne w jelitach tworzy toksyny, które oddziaływują na mózg. Ponadto, w ścianach jelit znajdują się tzw. kępki Peyera, ściśle powiązane z pęczkami włókien nerwowych i bezpośrednio połączonych z mózgiem, tak że podrażnienie jelit może prowadzić do drgawek za pośrednictwem tego szlaku. Wielu weterynarzy nie zwraca uwagi na tę zależność bo zamiast szukać być może przyczyny w jelitach, badają tylko na pacjenta „od szyi w górę.” Jeśli pies z padaczką cierpi również z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, silnego świądu lub występują u niego często problemy trawienne (np, zaparcia i / lub biegunka) może on mieć epilepsję brzuszną. Żelatyna: przyjaciel psiego mózgu Żelatyna, wykazuje silne działanie przeciwzapalnie i jest ważnym dodatkiem do diety psów chorych na padaczkę (jak również na zapalenie stawów i dysplazji stawu biodrowego). Podstawowym aminokwasem żelatyny jest glicyna, która chroni przed napadami i uszkodzeniami mózgu. Żelatynę można dodawać do diety psa na wiele sposobów np. posypanie pokrojoną drobno galaretą jedzenia psa. Nigdy nie nalezy używać galaretki lub innej żelatyny przeznaczonej na deser, ponieważ zawierają one substancje słodzące ( cukier lub sztuczne słodziki), które potencjalnie mogą pogorszyć stan drgawkowy (należy pamiętać, że sztuczny słodzik, ksylitol, jest toksyczny dla psów). Sugerowana dawka (podaje się dwa razy dziennie), od 4,5 kg do 6,5 kg: 1 łyżeczka, od 6,5 kg do 22 kg : 3 łyżeczki od 22 kg do 33 kg 6 łyżeczek od 33 kg do 45 kg lub więcej: 3 łyżki Przepis na galaretkę dla psa 1 filiżanka żelatyny bez smaku i słodzików 1 szklanka zimnego bulionu, przepis na stronie FB 1 kubek wrzącej wody lub bulionu Przygotowanie: Wysypać żelatynę do większego naczynia. Dodać 1 szklankę zimnego bulionu i pozostawić minutę aż zmięknie. Wlać 1 kubka wrzącej wody lub bulionu i mieszać aż żelatyna, rozpuści się całkowicie (około pięć minut lub mniej). Szacuje się, że 20% z psów, którym podawano phenobarbital ma uszkodzoną wątrobę. Oczyszczanie wątroby ostropestem może być pomocne. Zachować pozytywne nastawienie Pozytywne myślenie to pozytywne rezultaty !! Bądź serdeczny do swojego zwierzaka, a będziesz pozytywną osobą w swoim własnym życiu. Co zrobić, gdy nastąpi atak? – Jeśli dostrzegamy początek ataku należy podać psu 1 łyżkę miodu. W przypadku mniejszych psów – 1 łyżeczkę. W wielu przypadkach miód spowoduje zmniejszenie nasilenie napadu. Zachowaj spokój. To bardzo ważne. Nie krzycz, nie denerwuj się. Wyłącz wszystkie światła, telewizor i muzykę. Pozostań w cichym, ciemnym pokoju i przytulaj psa i mów do niego uspakajającym tonem. Szepcz tylko pozytywne słowa, „będzie dobrze, będzie lepiej, jesteś silny, poradzisz sobie, kocham ciebie” Czuły gest i ciepłe słowa mogą złagodzić drgawki. Poniżej znajduje się lista czynników, które najczęściej wywołują drgawki. Lista ta nie odnosi się do każdego zwierzęcia. Niektóre z tych czynników są niemożliwe do uniknięcia, ale są wymienione po to abyś miał je na uwadze. – Lakier do włosów – Nie rozpylać gdy zwierzę jest w tym samym pokoju. -Wełna – koce wełniane, swetry, pledy, narzuty – Palenie papierosów – Zanieczyszczenie środowiska z zakładów chemicznych – BHA – Środek konserwujący powszechnie stosowany w karmach dla psów – BHT – Środek konserwujący powszechnie stosowany w karmach dla psów. – Azotan sodu – powoduje występowanie poważnych napady. Azotan sodu znajduje się w wielu produktach, które jemy. – Odświeżacze powietrza – Płyny do płukania tkanin .- Sól, siarczan żelazawy, siarczan miedzi, jodek wapnia, glutaminian – w nadmiarze. – Cukier – sacharoza, syrop kukurydziany, melasa, cukier trzcinowy. – Niska jakość przekąsek – Niska jakość suchej karmy. – Niskiej jakości żywność w puszkach – Miski z tworzywa sztucznego – zalecane są miski ze stali nierdzewnej lub szkła. – Tanie miski ceramiczne – Opary ze wszystkich środków czyszczących łazienkowych – Opary z wybielaczem – Opary z produktów pylących – Preparaty zwalczające pchły – jeżeli produkt jest „niebezpieczny dla ludzi i zwierząt domowych”, to jest niebezpieczne także dla Twojego psa. – Toksyczne szampony – Toksyczne obroże przeciw pchłom i kleszczom – Odchody psie lub kocie po ich zjedzeniu – Stres – Szczepionka przeciwko wściekliźnie – Uraz głowy – Opary farby – Odpryski farby z lakieru na bazie ołowiu – Nadmierny ruch – Przegrzanie – Głośne dźwięki – Świece zapachowe – Suplementy z dużą ilością sodu – Migające światła – oświetlenie choinkowe, jasne światło, itp – Czerwony barwnik żywności – Grzyby, bakterie i zarazki – Materace piankowe – pianka składa się z substancji chemicznych na bazie ropy naftowej. Niektórzy badacze wykryli bardzo wysoki poziom toksyn – arsenu i związków fosforowych w piance. – Telefony komórkowe – Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują, że emisja telefonów komórkowych może wywołać drgawki – Czynniki dziedziczne – Problemy z tarczycą Napad padaczkowy jest czymś, czego nikt nie lubi oglądać i jest jeszcze bardziej niepokojący dla psa, bo nie wie, co się dzieje z jego ciałem. W związku z tym, to do Ciebie będzie należało znalezienie odpowiedzi na wszystkie pytania co jest przyczyną napadów i jak im zapobiegać. Powyższy program nie stosuje się do każdego zwierzaka i dlatego ważne jest, aby mieć psa dokładnie zbadane przez weterynarza Ekstrakty ziołowe KOROVET – skład: Ekstrakt ziołowy 82,6% (Ginkgo biloba, Hypericum perforatum, Tabebuia impetiginosa, Sanguisorba officinalis Aesculus hippocastanum, Medicago sativa, Viola tricolor, Centaurea cyanus, Echinops sphaerocephalus, Menyathes trifoliata, Lavandula officinalis, Quercus robur, Allium sativum,Carum carvi, Vaccinium vitis – idea, Anethum graveolens, Zingiber officinale), sorbitol – substancja zagęszczająca, celuloza mikrokrystaliczna – substancja zagęszczająca, woda, guma ksantanowa – substancja zagęszczająca, ekstrakt z grejpfruta – substancja konserwująca, sorbinian potasu – substancja konserwująca, mieszanka olejków eterycznych 0,12%, bioinformacje dla Korovet. ETOVET – Skład: Ekstrakt ziołowy 82,6 % (Sedum roseum, Artemisia pontica, Ginkgo biloba, Origanum vulgare, Aralia mandshurica, Foeniculum vulgare, Scutellaria baicalensis, Acorus calamus, Leuzea carthamoides, Schisandra chinensis, Cinnamomum zeylanicum), sorbitol – substancja zagęszczająca, celuloza – substancja zagęszczająca, woda, guma ksantanowa – substancja zagęszczająca, ekstrakt z grejpfruta – substancja konserwująca, sorbinian potasu – substancja konserwująca, mieszanka olejków eterycznych 0,12 %, bioinformacje dla Etovet FYTOVET – Skład: Preparat zawierający biologicznie wysoko przyswajalny roztwór koloidalny ponad 64 pierwiastków w naturalnej formie, z biologiczną przyswajalnością do 98 % (roztwory jonowe 2 do 6%, związki chelatowe maksymalnie 60%). Jeśli minerały koloidalne nie zostają wykorzystane, łatwo zostają z organizmu wydalone. VITAFLORIN – Naturalny kompleks witaminy B Opis: Preparat multiwitaminowy zawierający optymalnie wyważony skład witamin, minerałów i aktywnych biologicznie substancji z czysto naturalnych źródeł. Wspiera ogólny stan i funkcjonowanie poszczególnych organów, podnosi odporność, spowalnia proces starzenia i przyspiesza rekonwalescencję po chorobie. Zawiera większość witamin potrzebnych do odpowiedniego metabolizmu. Ogólnie tonizuje organizm zwierzęcia i podnosi jego aktywność podczas patologicznego spadku. Odpowiedni dla każdego typu zwierzęcia. Witaminy są pochodzenia naturalnego, co powoduje, że multiwitamina jest bardzo dobrze przyswajana przez organizm zwierzęcia. Skład: Rokitnik zwyczajny (C, A, E, B, K, cholina), Aloes zwyczajny (A, C, B), Granatowiec właściwy (C, B, A), mleczko pszczele (całe spektrum witamin), Cytryniec chiński (C, E), Pigwowiec japoński (C, A, B) Preparaty dostępne są na zamówienie w Psie Diety – e – mail:psiediety@ LEKI HOMEOPATYCZNE Tojad – dla opiekuna i psa. Zmniejsza lęk związany z napadem u psa i opiekuna Belladonna – nagły atak, połączony z silnymi drgawkami; najmniejszy bodziec wywołuje atak Bufo 0 atak następuje podczas snu, podczas przebywania w wysokich temperaturach, pies płacze przed atakiem Cicuta virosa – podczas skurczu głowa odchyla się do tyłu i na bok tak, że pysk skierowany jest w stronę łopatki Cocculus – otępienie, osłabienie Hyoscyamus – drgawki na całym ciele Kalium bromatum – bromek potasu jest używany jako farmaceutyk i jako lek homeopatyczny Silicea – napady drgavek po podaniu szczepionki p/wściekliźnie W przeciwieństwie do konwencjonalnych leków, homeopatia nie powoduje nagromadzenia się toksyn w organizmie psa, i daje szanse na powstrzymanie napadów. Na koniec artykułu zawsze pisze parę miłych słów. Dla Ciebie będą to słowa – wytrwaj i daj dużo miłości swojemu psu. Przez aktualizacja dnia 18:58 Według definicji padaczka to zaburzenie czynności mózgu, które cechuje się trwałą skłonnością do napadów drgawkowych, nazywanych również napadami padaczkowymi. Jakie są przyczyny padaczki u psów? U psów wyróżnia się dwa typy padaczki, ze względu na przyczynę jej występowania. Padaczka idiopatyczna (pierwotna) Jeśli mamy do czynienia z epilepsją idiopatyczną, oznacza to, iż bezpośrednia przyczyna jest niemożliwa do ustalenia. Często jest to przypadłość wrodzona, uwarunkowana genetycznie. Ten rodzaj napadów nazywany jest także padaczką młodzieńczą, gdyż najczęściej ujawnia się u psów w wieku od 1 do 5 roku życia. Na podstawie badań wyróżniono szczególnie zagrożone tym rodzajem epilepsji rasy, a należą do nich: beagle, owczarek belgijski, szpic wilczy, collie, jamnik, pudel, owczarek niemiecki, seter, golden retriever, labrador retriever, spaniel, siberian husky, alaskan malamute. Ze względu na dziedziczność tego schorzenia psy z padaczką pierwotną nie powinny być dopuszczone do rozrodu. Podobnie powinno się wycofać z rozrodu rodziców szczeniaków, u których wykryto ten rodzaj padaczki. Padaczka wtórna (objawowa) Przyczyna powstawania epilepsji wtórnej u psów jest możliwa do ustalenia. Epilepsję wtórną powoduje zaburzenie lub uszkodzenie jakiegoś fragmentu mózgu z przyczyn wewnątrz albo pozaczaszkowych. Czynniki wewnątrzczaszkowe to między innymi zapalenie mózgu, opon mózgowych, guz nowotworowy, wylew krwi, wodogłowie czy blizny. Druga grupa, czyli powody pozaczaszkowe, dotyczą zatruć i chorób metabolicznych (zaburzenia pracy wątroby i nerek, obniżony poziom cukru, zaburzenia elektrolitowe). Do ataków doprowadzać mogą także niedobory witamin z grupy B (w szczególności B1 i B6), zaś u suk powszechna jest poporodowa hipokalcemia (tężyczka poporodowa), czyli niedobór wapnia w związku z laktacją i niewystarczającą podażą wapnia w diecie, szczególnie u suk z licznymi miotami. Rodzaje ataków padaczkowych u psa Wyróżnia się dwa rodzaje ataków padaczkowych: małe ataki padaczkowe (petit mal), duże ataki padaczkowe (grand mal). Mały atak padaczkowy (petit mal) bywa też nazywany atakiem bezdrgawkowym i może pozostać zupełnie niezauważony lub zignorowany przez właściciela psa. Trwa bardzo krótko (nawet kilka sekund) i nie powoduje utraty przytomności. Pies w trakcie małego ataku padaczkowego sprawia wrażenie nieobecnego, może dojść na przykład do niewielkich ruchów – drgań mięśni, kończyn. Po tym rodzaju ataku zwierzę zachowuje się znów normalnie. W dużych atakach padaczkowych (grand mal) dochodzi do drgawek (konwulsji) i utraty przytomności, które trwają od kilkunastu sekund do kilku minut. Jest to najczęstszy rodzaj ataku. Pies upada, traci przytomność, czemu towarzyszą jednoczesne gwałtowne skurcze mięśni w całym ciele. Atakowi grand mal towarzyszy ślinotok, czasem wymioty oraz wydawanie dźwięków (skomlenie, szczekanie, wycie), a zwierzę nie reaguje na głos czy widok właściciela. Nierzadko dochodzi do popuszczenia moczu i/lub kału przez psa. Drgawki u psa pojawiają się również w przypadku: zatruć ołowiem, rtęcią, metaldehydem, środkami fosforoorganicznymi lub strychniną w przebiegu encefalopatii wątrobowej lub mocznicowej, przewlekłej niewydolności nerek, niedoczynności tarczycy, nosówki, udaru cieplnego, niedotlenienia spowodowanego anemią, chorobami serca czy utrudnionym oddychaniem. Ataki padaczkowe u psa mogą być również spowodowane przez niektóre leki. Do drgawek może dochodzić ponadto z powodu różnych chorób zakaźnych (jak na przykład wścieklizna, tężec czy zatrucie jadem kiełbasianym). Przebieg napadu padaczkowego u psa Każdy napad padaczkowy u psa składa się z określonych trzech faz. Faza zwiastunowa Bardzo łatwo można przeoczyć tę fazę, ponieważ jej objawy potrafią być subtelne. Faza zwiastunowa charakteryzuje się zmianą zachowania. Pies może stać się pobudzony, niespokojny, mieć problem ze znalezieniem sobie miejsca, szukać kontaktu z właścicielem, ale równie dobrze może unikać towarzystwa i preferować ciche, spokojne kryjówki z dala od hałasu i nadmiernych bodźców. Bardzo prawdopodobne jest też wystąpienie ślinotoku i częste oblizywanie się. Czas trwania: od kilku minut do kilku godzin. Faza właściwego napadu Pojawia się bezpośrednio po fazie zwiastunowej i może przebiegać na różne sposoby w zależności od rodzaju ataku padaczkowego (duży lub mały). Objawy tej fazy zostały opisane powyżej, w podrozdziale "Rodzaje padaczki u psa". Faza końcowa (popadaczkowa) Ta faza również przebiega w różny sposób w zależności od tego, z jakim rodzajem ataku mamy do czynienia. Jeśli jest to maly atak padaczkowy (petit mal), podobnie jak w przypadku poprzednich faz, ta również w łatwy sposób może pozostać niezauważona przez właściciela. Charakteryzuje się chwilową dezorientacją i osłabieniem zwierzęcia. Czas trwania: krótka chwila. Jeśli był to duży atak padaczkowy (grand mal), w pierwszej chwili po zakończeniu ataku pies jest zdezorientowany, osłabiony i może mieć problem ze wstaniem. Pełna świadomość wraca stopniowo, w międzyczasie może pojawić się nietrzymanie moczu i kału. Zwierzę może podczas tej fazy odmówić jedzenia i picia. Czasem występują zaburzenia układu nerwowego i układu krążenia, takie jak tymczasowa ślepota czy niedowłady kończyn. Czas trwania: różnie, od kilku godzin do nawet kilku dni. Jak zachować się podczas ataku padaczki u psa? Przede wszystkim należy zachować spokój i nie wpadać w panikę. Nie trzeba uspokajać psa, ponieważ w trakcie ataku i tak nie jest on świadom obecności właściciela. Jedyne, co możemy zrobić, to usunąć z jego zasięgu przedmioty, które mogą zrobić mu krzywdę (na przykład spadając na niego) i uważnie obserwować, aby zdać potem jak najdokładniejszą relację lekarzowi weterynarii. Warto – pomimo dużych emocji i stresu – spróbować nagrać przebieg ataku, aby móc nagranie pokazać później w gabinecie. W przypadku lekkiego ataku zaleca się powstrzymać z wizytą do momentu, aż pies poczuje się lepiej. Sam atak padaczki jest dla psa stresujący, warto dać mu czas na uspokojenie się. WAŻNE! Kiedy atak padaczkowy typu grand mal trwa więcej niż 10 minut albo powtarza się w krótkich odstępach czasu i nie dochodzi między nimi do pełnego powrotu świadomości – istnieje zagrożenie zdrowia i życia psa. Zwierzę należy natychmiast zabrać do lekarza weterynarii, aby mógł przerwać atak farmakologicznie. Jakie psy mają predyspozycje do padaczki? Nie wykazano dotychczas związku drgawek z płcią psa, natomiast badania w Klinice Małych Zwierząt w Monachium wykazały, że prawdopodobnie istnieje większe ryzyko zarówno ataku drgawkowego, jak i stanu padaczkowego u suk po kastracji w porównaniu do niekastrowanych. Rasami predysponowanymi do występowania drgawek są golden retrivery i beagle, natomiast zwiększone ryzyko stanów padaczkowych występuje u owczarków niemieckich. Należy jednak pamiętać, że predyspozycja nie oznacza, że u psa dane schorzenie się pojawi i odwrotnie – w przypadku innych ras ryzyko dalej istnieje. Leczenie padaczki u psa W pierwszej kolejności należy ustalić, czy to padaczka jest schorzeniem, na które pies cierpi. Pojedynczy atak nie musi o niczym świadczyć. Kompetencje do diagnozowania padaczki u psa ma oczywiście lekarz weterynarii, do którego zawsze należy udać się w pierwszej kolejności po zaobserwowaniu jakichkolwiek niepokojących oznak. Lekarz weterynarii powinien zapytać o takie rzeczy jak przebyte schorzenia, ogólne samopoczucie psa czy okoliczności, w których doszło do ataku. Następnie wykona pełną diagnostykę. Dopiero po wykluczeniu innych chorób lekarz weterynarii może zdiagnozować u psa epilepsję. Nie zaleca się podawania leków już po wystąpieniu pierwszego ataku, ponieważ u wielu psów napad padaczkowy pojawia się tylko raz i nie ma konieczności leczenia farmakologicznego. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy pojawia się stan padaczkowy, czyli atak trwający ponad 10 minut, albo seria ataków w krótkich odstępach czasowych. Leki podane przez lekarza weterynarii mają na celu jedyne złagodzenie jej ataków i wydłużenie okresów między nimi. Do najczęściej stosowanych leków należą: diazepam, fenobarbital, bromek potasu, lewetyracetam, felbamat i zonizamid. Nie należy zrażać się, gdy dany lek nie przynosi pożądanych efektów. Niestety, jak u ludzi, dobranie odpowiednich leków i ich dawek na schorzenia neurologiczne jest niezwykle trudne. Każdy organizm reaguje w specyficzny sposób i niemożliwym jest, aby daną reakcję przewidzieć. Dawkowanie leku powinno być na bieżąco konsultowane z lekarzem weterynarii. WAŻNE! Nie należy przerywać na własną rękę terapii farmakologicznej nawet, jeśli choroba na pierwszy rzut oka wydaje się już zaleczona. W większości przypadków skutkuje to szybkim nawrotem choroby. Padaczka jest chorobą przewlekłą i, na ten moment, nieuleczalną. Leki przeciwpadaczkowe zazwyczaj muszą być brane do końca życia. Jak każdy lek, leki przeciwpadaczkowe powodują efekty uboczne. Najczęstszym z nich jest zmniejszenie aktywności psa. Niektóre z leków mogą obciążać wątrobę i prowadzić do jej uszkodzenia, co będzie objawiało się zwiększonym pragnieniem i częstszym oddawaniem moczu. Z tego względu warto zabierać psa na badania kontrolne do lekarza weterynarii raz na kilka miesięcy. Konsultacja: Lekarz weterynarii Franek Paśko Pierwszy atak padaczki zawsze jest dla Opiekuna szokiem. Warto zapoznać się z podstawowymi wskazówkami dotyczącymi sposobu postępowania, aby móc zareagować w sposób ograniczający ewentualne dodatkowe „szkody” np. urazy głowy, upadki itp. USUŃ MEBLEZ zasięgu psa należy usunąć wszystkie kanciaste i twarde meble, które możemy przesunąć, aby zapobiec urazom związanym z uderzeniami. Szafy i duże meble okładamy poduszkami, kocami. Możesz podłożyć pod głowę miękki koc. ZABIERZ MAŁE PRZEDMIOTYWszelkie małe przedmioty, które mogą zostać zaaspirowane do układu oddechowego należy niezwłocznie usunąć. OGRANICZ ŚWIATŁOWyłącz światło, telewizor, radio zasłoń okna. Intensywne światło może wydłużyć atak, migające obrazy często wywołują atak padaczki, głośne dźwięki niejednokrotnie „bolą” pacjentów neurologicznych. IZOLACJA Inne zwierzęta należy odizolować od psa, który ma atak padaczki. Najlepiej odizolować również dzieci i „zbędnych” domowników, którzy wprowadzą chaos i nerwową NOŚ/NIE PRZYTULAJNie podnoś psa, nie lulaj w ramionach. Jeżeli pies dostanie ataku np. na schodach lub małym łóżku, z którego może spaść, dopuszczalne jest przetransportowanie na WKŁADAJ NIC DO PYSKAWbrew powszechnemu przekonaniu NIE wolno wkładać nic do pyska „żeby nie przygryzł języka”. Nie wyciągaj również języka z jamy ustnej (pies w czasie ataku padaczki może Cię dotkliwie ugryźć), chyba że zauważysz problemy z LEKJeżeli Twój pies miał ataki padaczkowej wcześniej zapewne masz w domu przeciwdrgawkowe leki doodbytnicze – podaj je psu zgodnie z zaleceniami lekarza PODAWAJ TABLETEK, PŁYNÓW DOUSTNIE ! RYZYKO ZADŁAWIENIA!ZACHOWAJ SPOKÓJW każdej krytycznej sytuacji bardzo ciężko zachować opanowanie, jednak musisz to zrobić dla dobra Twojego psa. OBSERWUJ! Twoja obserwacja jest kluczowa! Wiele psów przed atakiem wykazuje szereg symptomów zwiastujących, jeżeli je wychwycisz będziesz przygotowany na atak, a może nawet uda Ci się mu zapobiec podając lek zalecony przez lekarza weterynarii. Obserwuj również psa podczas ataku – czy nie dławi się śliną lub językiem, czy nie uderzył się mocno. Znajdź zaufanego lekarza – to klucz do Twojego zdrowia psychicznego, gdy masz chorego przewlekle atak trwa dłużej niż 10 minut, ataki powtarzają się – niezwłocznie skontaktuj się telefonicznie z lekarzem weterynarii, aby przygotował się na Wasze przyjęcie i udaj się do kliniki. Opracuj z lekarzem prowadzącym schemat postępowania najlepszy dla Twojego psa. Padaczka u psa to choroba charakteryzująca się nawracającymi atakami drgawkowymi. Budzi wiele emocji z uwagi na jej przerażający widok. Jest to schorzenie złożone, biorąc pod uwagę jego przyczyny i mechanizmy. Dlatego warto wiedzieć co wywołuje padaczkę u psów, jak pomóc zwierzęciu w trakcie ataku i jakie są rokowania na wyleczenie. Spis treściObjawy padaczki u psaCo robić kiedy pies ma atak padaczki?Leczenie padaczki u psa Dokładny mechanizm napadów padaczkowych u psów ciągle nie jest do końca poznany. Przyjmuje się, iż jest to efekt zaburzeń równowagi pomiędzy procesami hamowania i pobudzania w mózgu. Atak padaczkowy jest niekontrolowanym, gwałtownym wyładowaniem pojedynczych grup neuronów. W klasyfikacji padaczki wyróżniamy dwie grupy: 1. Padaczkę pierwotną/ idiopatyczną – jej przyczyny nie są dokładnie poznane, często jest to choroba wrodzona, uwarunkowana genetycznie. Przyjmuje się, iż mózg w swojej budowie nie odbiega od normy ale mimo to nie funkcjonuje prawidłowo. 2. Padaczkę wtórną (objawową) – jej przyczyny można z kolei podzielić jeszcze na 2 grupy: wewnątrzczaszkowe: zmiany w mózgu (uszkodzenie naczyń, urazy, infekcje, wrodzone wady budowy mózgu, nowotwory , choroby zwyrodnieniowe); pozaczaszkowe – czynniki wywołujące ataki mają swój początek w innych narządach / zaburzeniach poza mózgiem. Są to głównie zaburzenia metaboliczne, w tym dysfunkcje pracy wątroby i nerek, hipoglikemia (obniżony poziom cukru), zaburzenia elektrolitowe, zatrucia. Padaczka idiopatyczna/pierwotna występuje u psów w każdym wieku, najczęściej daje o sobie znać u psów dość młodych. Szacuje się, że zakres wiekowy w którym pojawiają się pierwsze objawy padaczki pierwotnej to od 6 m-ca życia do 5 lat. Padaczka wtórna zaś częściej występuje u psów starszych, u których mogą wystąpić dodatkowe zmiany w mózgu lub zaburzenia metaboliczne. Padaczka idiopatyczna u psów jest uwarunkowana genetycznie. Do ras predysponowanych należą: beagle, wszystkie owczarki, boksery, collie, cocker spaniele, jamniki, pudle, setery irlandzkie, golden retrievery, labradory, sznaucery miniaturowe, berneńczyki, bernardyny, szpice niemieckie. Osobniki chorujące na padaczkę nie powinny być rozmnażane. Padaczka idiopatyczna występuje też u kotów ale znacznie rzadziej niż u psów. U kotów nie stwierdzono predyspozycji rasowych. Zarówno u psów jak i u kotów padaczka idiopatyczna występuje najczęściej w stanie snu lub odpoczynku, natomiast przy padaczce wtórnej nie obserwuje się takiej zależności. Objawy padaczki u psa Z klinicznego punktu widzenia wyróżnia się 2 grupy napadów padaczkowych u psów, ze względu na ich przebieg: 1. Napady częściowe - nie wywierają wpływu na stan świadomości, zazwyczaj są to zaburzenia ruchowe, takie jak: drżenia mięśni twarzy, przechylanie głowy, drganie pojedynczych kończyn. zaburzenia zachowania: jak napady agresji, chodzenie w kółko, wycie, szczekanie, uporczywe patrzenie w jeden punkt, „objaw łapania much” (zwierzę kłapie pyszczkiem usiłując złapać niewidzialną muchę). Takie napady częściej występują u kotów niż psów. Są bardzo trudne do określenia i sklasyfikowania jako padaczka. 2. Napady uogólnione – z towarzyszącą: utratą świadomości, utratą równowagi, drgawkami, mimowolnym oddaniem moczu i kału. Takie napady występują u 80% psów chorych na padaczkę. Napad uogólniony składa się z 3 faz: - faza prodromalna (tzw. „aura”) może pojawić się już na kilka godzin przed wystąpieniem ataku drgawkowego. Zwierzę zachowuje się inaczej niż zazwyczaj. Jedne zwierzęta są nadmiernie pobudzone, drugie szukają ustronnego miejsca i oddalają się, jeszcze inne szukają bliskości i kontaktu z właścicielem. - faza właściwego napadu (tzw „iktus”) rozpoczyna się nagle i trwa do kilku minut. Podczas ataku zwierzę upada na bok, staje się sztywne, kłapie żuchwą, porusza kończynami bądź kończyny są usztywnione, ślini się, oddaje mimowolnie mocz i kał. - faza ponapadowa – zwierzę jest zdezorientowane, zakłopotane, może chodzić bez celu. Zwierzę bezpośrednio po ataku może zacząć dużo jeść i pić. Zdarza się również, że bardzo szybko powraca do normalnej aktywności. Biorąc pod uwagę częstotliwość wystąpienia ataków wyróżniamy: atak pojedynczy, atak gromadny i stan padaczkowy. Z atakiem gromadnym mamy do czynienia kiedy wystąpiły więcej niż dwa ataki następujące po sobie w ciągu doby. Zaś stanem padaczkowym określamy atak trwający ponad 30 minut lub występujące po sobie ataki padaczkowe, pomiędzy którymi nie nastąpił powrót do świadomości. O ile ataki pojedyncze są po prostu wycieńczające dla organizmu, o tyle stan padaczkowy może grozić zejściem śmiertelnym i wymaga bardzo szybkiej interwencji weterynaryjnej w celu przerwania patologicznych wyładowań w mózgu. Aby usprawnić terapię i współpracę z lekarzem weterynarii wskazane jest prowadzenie dzienniczka napadów, w którym odnotowujemy datę, godzinę, czas trwania i krótki opis jak wyglądał atak. Co robić kiedy pies ma atak padaczki? Należy kontrolować przebieg ataku, zapobiegając dodatkowym urazom. Z otoczenia psa należy usunąć wszelkie przedmioty, którymi mógłby się skaleczyć bądź uderzyć. Należy osłaniać głowę psa przed uderzeniami, dlatego dobrze jest podłożyć mu pod głowę np. koc. Jeśli w okolicy pyszczka znajdują się jakieś drobne przedmioty, należy niezwłocznie je zabrać, aby nie dostały się do jamy ustnej. Wbrew powszechnej obiegowej opinii, że należy wyciągnąć język, nie zaleca się takich praktyk w pierwszej kolejności. Musimy pamiętać, iż nasz pies nie jest świadomy co się z nim dzieje i może nas skaleczyć/ ugryźć podczas próby takiego udzielenia pomocy. Należy oczywiście kontrolować czy pies nie ma problemów z oddychaniem i czy język mu w tym nie przeszkadza. Jeśli tak, wtedy delikatnie możemy spróbować go wysunąć. Jeżeli u psa okresowo występują ataki padaczkowe, to lekarz weterynarii może zalecić lek przeciwpadaczkowy, który podaje się doodbytniczo zwierzęciu w trakcie ataku (w postaci wlewu lub czopków). W sytuacji okresowych napadów dobrze jest zaopatrzyć się w ten lek i mieć go w domu na wypadek ataku. Jeśli atak się skończy, trzeba dać psu chwilę na powrót do formy i po wstępnym uspokojeniu udać się do lecznicy weterynaryjnej. Lekarz weterynarii wykona badanie kliniczne, ocenę odruchów neurologicznych i zleci dodatkowe badania, aby wykluczyć też przyczyny metaboliczne padaczki. Lekarz może też zlecić tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny aby wykluczyć zmiany wewnątrzczaszkowe. Jeżeli mamy do czynienia z nieprzerwanymi nawracającymi atakami trzeba z psem nawet w trakcie trwania ataku udać się do lecznicy. W takiej sytuacji konieczne jest farmakologiczne przerwanie wyładowań w mózgu, w ciężkich przypadkach niezbędne bywa wprowadzenie psa w stan śpiączki farmakologicznej. Leczenie padaczki u psa Padaczka u psa jest chorobą przewlekłą, zatem nasi pupile z tą przypadłością najczęściej muszą dostawać leki do końca życia. Każdy napad drgawkowy prowadzi do niszczenia komórek nerwowych, dlatego podjęcie leczenia jest bardzo ważne. Leki przeciwdrgawkowe wprowadzamy przy atakach zdarzających się częściej niż 1x na miesiąc i przy atakach gromadnych. Stan padaczkowy wymaga udzielenia pomocy przez lekarza weterynarii, gdyż leki podaje się w takiej sytuacji dożylnie. Po wyciszeniu ataków i ustabilizowaniu stanu ogólnego, zwierzę dostaje do domu leki, jak wszyscy inni padaczkowi czworonożni pacjenci. Spośród leków przeciwdragwkowych w leczeniu padaczki u psów i kotów stosuje się : fenobarbital – lek pierwszego rzutu w leczeniu padaczki u psów, przy długotrwałym stosowaniu tego leku należy kontrolować poziomy parametrów wątrobowych, gdyż może osłabiać funkcje wątroby; bromek potasu; lewetyracetam; imepitoina; gabapentyna; zonisamid. Celem leczenia jest całkowite wyeliminowanie napadów drgawkowych. W niektórych przypadkach nie jest to możliwe i jako sukces terapii uważa się już samo zmniejszenie nasilenia i częstotliwości ataków. Dla osiągnięcia pożądanego efektu bardzo ważne jest systematyczne podawanie leków. Czy padaczkę u psa można pomylić z inną chorobą? Schorzeniem przebiegającym z drgawkami jest tężyczka poporodowa, ale nie ma ona związku z funkcjonowaniem mózgu. Jest to objaw niedoboru wapnia, który pojawia się u suk karmiących, w szczycie laktacji, najczęściej po ok. 2-3 tygodniach od rozwiązania. Zatem jeśli mamy sukę karmiącą, u której wystąpił atak drgawkowy, należy udać się do lecznicy, aby sprawdzić poziom wapnia i uzupełnić jego niedobory. Innym stanem przypominającym atak padaczki jest omdlenie. Jest to nagła utrata świadomości z upadkiem w następstwie utraty napięcia mięśni. Jest skutkiem przerwania dopływu krwi lub niedostatecznego dostarczenia tlenu do mózgu. W odróżnieniu od padaczki, przy omdleniu nie występują drgawki, a czynnikami wyzwalającymi są wysiłek fizyczny i podniecenie np. przy witaniu członka rodziny lub wychodzeniu na spacer. Częstymi przyczynami omdleń są problemy z sercem. Lekarz weterynarii Ewa Korycka-Grzegorczyk Absolwentka Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Ma doświadczenie w leczeniu zwierząt towarzyszących, ze szczególnym uwzględnieniem dermatologii, cytologii i chorób zakaźnych. Doświadczenie zawodowe zdobywała w lecznicach w Lublinie i Łodzi. Obecnie pracuje w lecznicy weterynaryjnej w Pabianicach. Na bieżąco pogłębia swoje umiejętności uczestnicząc w kursach i konferencjach. Prywatnie miłośniczka kotów i właścicielka pięknego, rudego maine-coona o imieniu Felin.

atak padaczki u psa